Dan mag ik eindelijk een poes, moet ik extra lang wachten!
Het arme beestje is nog steeds niet beter.
Vorige week woensdag ben ik langs het asiel geweest om even te kijken hoe het met Aagje ging en ik mocht haar gelukkig knuffelen in de 'ziekenboeg' (a.k.a. een ieniemieniehokje met tralies).
Ze hadden toen nog geen idee hoe lang het zou duren.
Vandaag verzamelde ik alle moed die ik maar vinden kon en belde ze op. (Klinkt misschien raar, maar ik heb nogal last van bel-angst, vind dat zo eng, praten met iemand die ik niet kan zien en dan dus ook niet weten hoe diegene zal reageren! Ik begin er spontaan van te sttttotteren...)
Ze zijn van de spuitjes antibiotica overgestapt op pillen, sterker spul dus.
Die kuur duurt zo'n zeven dagen. Tel uit je winst.
Mijn geduld wordt wel echt op de proef gesteld, zeg!
En dan gaat het laatste blok van dit studiejaar aan de ene kant heel snel (als in: ik moet nog veel meer lezen dan de tijd die ik heb) en de tentamens staan alweer om de hoek naar me te lonken. Aan de andere kant kan het me allemaal niet snel genoeg gaan en wou ik dat ik al mijn studiepunten had en dat het zomer was.
Hoeveel dagen nog tot we op vakantie gaan? 57? Oh...
1 reacties:
Balen zeg... ik heb hetzelfde gehad met een pup jaren geleden. Die was verkouden en moest dus een week langer bij de fokker blijven. En dat terwijl ik net als jij de dagen afstreepte.
Zeker als je zo'n beestje in een klein hokje ziet zitten, wil je 'm het liefst meteen mee naar huis nemen om 'n gek te verwennen!
Nog even geduld hebben joh, dan heb je straks jullie Aagje lekker thuis!
Groetjes, Debby
Een reactie plaatsen