Vrij

Vijfenzestig jaar vrij.
Dat is nogal wat!
Geen bevrijdingsfestivals voor ons, maar blik in de Antoniuskerk die opengesteld was voor publiek en een rondje over de Lombokse rommelmarkt.
Terwijl we langs alle kraampjes met rommel struinden, vroeg ik me af of dit de restjes van koninginnedag waren, of dat mensen speciaal onderscheid hadden gemaakt: deze stapel is voor de vrijmarkt, de andere voor de bevrijdingsdagrommelmarkt.
Natuurlijk waren er weer genoeg kinderwagentegenscheenbeen-momenten en ik bewonderde de moeders die hun kroost in draagzakken meezeulden. Dat is dan wel rug/schouder/nekpijn bevorderend, maar dan loop je andere mensen tenminste niet in de weg. Bless them!
We liepen een rustige route terug langs de Munt en ik raakte verloren de goede oude guldentijd bij het zien van alle prachtige varianten die de weg van de stad richting de Koninklijke Nederlandse Munt wijzen, waar het overigens ook prachtig (en prijzig) wonen is.