Ik schaam mij er niet voor te kennen te geven dat ik een deuropenlater ben. Nu kan ik mij voorstellen dat dit misschien al teveel informatie is, maar het is essentieel voor het verhaal dat komt, echt waar.
Daar zat ik dus, rustig mijn ding te doen, toen ik plots wat geschuifel hoorde: ik werd begluurd, door Aagje!
Ze bleef rustig in de deuropening van de woonkamer zitten vanwaar ze mij goed in de gaten kon houden en begon een miauwgezang. Als een kind in een snoepwinkel kirde ik terug en toen ik eenmaal had doorgespoeld en mijn handen had gewassen (erg belangrijk), ging ik voorzichtig bij haar op de grond zitten.
Het meest bijzondere was dat ze heel rustig bleef en zelfs dicht bij mij in de buurt durfde te komen zitten.
Ik bleef zo lief mogelijk tegen haar pruttelen en op een gegeven moment mocht ik haar zelfs aaien! Ze bibberde wel een beetje want ik kan me voorstellen dat het toch ook best een beetje eng voor haar was om zo dichtbij te zijn, maar het was het gespin dat overheerste.
Omdat het toch nacht was en ik Aagje heel lief vind maar niet mijn leefschema compleet aan haar wil aanpassen, trok ik mijzelf van haar los en helemaal in trans zweefde ik terug naar bed. Daar porde ik mijn liefste in zijn zij en vertelde het verhaal. Hij dacht eerst dat ik het gedroomd had (heel begrijpelijk aangezien ik een zeer bizarre en uiteenlopende dromencollectie op mijn naam heb staan) en geloofde me pas echt toen we de volgende ochtend hele plukken haar in de gang vonden daar waar ik haar geaaid had!
Sinds die nacht is ze zelfs overdag veel vaker in de gang en woonkamer te vinden en durft ze veel langer te blijven zitten waar ze zit, zelfs al loop ik langs haar!
Omdat ik in den beginne al vrij snel besefte dat we haar flink wat tijd zouden moeten geven om te wennen, is dit zo spectaculair!
Ik ben ontzettend trots op haar dat ze, vooral omdat ze zo verlegen is en wij niets weten van haar verleden, al zoveel durft!
Eén van de vele nadelen van het warme weer van de afgelopen dagen, is dat Aagje's 'producten' erg gaan stinken.
We gooiden de inhoud van de kattenbak voorheen gewoon in de vuilnisbak, maar steeds als we die opendeden was de geur zo vreselijk! Nu weet ik wel dat een vuilnisbak niet lekker hoort te ruiken en raak ik er vrij makkelijk aan gewend (misschien omdat ik vanwege mijn bijbaan luierverschoonexpert ben?) maar mijn liefste vond dat er iets aan gedaan moest worden, dus ben ik gisteren lekker los gegaan zoals ik dat vaker doe, want simpele dingen moeten mooier gemaakt worden:
Vandaag over een week gaan we op vakantie en hoewel ik ontzettend blij ben met Aagje's ontwikkelingen, maakt dit het weggaan wel extra moeilijk. Natuurlijk heb ik voor een goed oppasschema gezorgd en ben ik al bijna klaar met de handleiding van Aagje (sla ik te ver door?) maar het zal wel even slikken worden om haar alleen achter te laten...
De stofvlokken die u overigens kunt zien liggen op de foto's, zijn mede mogelijk gemaakt door de ventilator die hier op volle toeren draait en uit alle hoekjes en kiertjes stof verzamelt om de vlokken vervolgens midden in de woonkamer neer te laten strijken.
1 reacties:
Leuk dat Aagje een beetje los begint te komen! Zie je, echt een kwestie van tijd. En openstaande toiletdeuren zijn voor katten echt heel verleidelijk. Zowel mijn eigen katten als die van mijn zus vinden het onweerstaanbaar om even op het toilet rond te neuzen. Echt heel interessant blijkbaar. De badkamer komt op een goede tweede plaats. Uit de kraan drinken is ook een feest ;-)
Fijne vakantie!
Groetjes, Debby
Een reactie plaatsen