zondag 9 oktober 2011

Verdrietig maar bijzonder

Onlangs stond mijn oudoom in het NRC. Zijn foto prijkte op de voorpagina en het artikel zelf besloeg maar liefst twee pagina's.
Helaas ging het niet om iets leuks. Hij heeft namelijk Alzheimer.
En hoewel dat heel verdrietig is, is het tegelijkertijd heel belangrijk om het er over te hebben.
Om ervoor te zorgen dat het niet iets is waar je niet over praat, omdat het nou eenmaal zo ingewikkeld, confronterend en moeilijk is.

Het is een prachtig artikel geworden, met schitterende foto's van mijn familie, van mijn opa zelfs, waarnaar ik vernoemd ben en die er al zo lang niet meer is.
Natuurlijk raakt het mij extra omdat het om mijn familie gaat, maar ik had tranen in mijn ogen en slaakte een diepe zucht toen ik het artikel uit had.

0 reacties:

Een reactie plaatsen